سلـحــشـوران شـهـر نــراق

عـکـس، خـاطـرات ، دل نـوشـتـه هـای دفـاع مـقـدس ، انـقـلـاب و اطـلـاعـات عـمـومـی

سلـحــشـوران شـهـر نــراق

عـکـس، خـاطـرات ، دل نـوشـتـه هـای دفـاع مـقـدس ، انـقـلـاب و اطـلـاعـات عـمـومـی

سلـحــشـوران شـهـر نــراق

شهر نراق زادگاه علامه ملا محمد مهدی نراقی و ملا احمد نراقی (فاضلین نراقی)
بیش از 100 نفر از مشاهیر نامدار دارای جمعیت سه هزار نفره در مقطع 8 سال دفاع مقدس دارای 180 رزمنده بوده و علاوه بر آن 8 آزاده و 100 جانباز(مجروح)و 80 شهید تقدیم آرمان های میهن اسلامی نموده است.


بایـگـانی

کوره گچ پزی در شهر نراق

دوشنبه, ۱۶ بهمن ۱۳۹۶، ۱۰:۵۱ ب.ظ

در قدیم و مشخصا یک قرن پیش کوره گچ پزی در نراق فعالیت داشت که متعلق به مرحوم استاد حسن شریفی فرزند ابراهیم ابن حسن ابن شریف بود .
سنگ گچ به اسامی محلی به نام قند کلاغ یا سنگ کلاغ وجود داشت که به وسیله ابزارهای ابتدایی مثل تَبر و کلنگ از بین معدن خاک چاله خاکبان(بام) نراق استخراج می شد .

این سنگ ها از چاله خاکبان به بالا منتقل و در کوره چیده می شد که توسط هیزم زیر آن روشن می شد تا این سنگ ها پخته شود . کوره وسیله یا محلی است که در آن حرارت ایجاد می‌کردند و به آن آتشگاه نیز گفته می‌شد .

بعد به وسیله کوب هایی که از طریق چوب ها با دسته های چوبی شبیه کُرز درست شده بود ضربه می زدند تا خاک شود و سَرَند می کردند تا کچ مورد نیاز تامین می شد .
فقط استاد حسن شریفی تبحر در این کار را داشت و کمتر کسی به این شغل طاقت فرسا مبادرت می ورزید چون نیاکان استاد حسن عموما مغنی بودند .

http://bayanbox.ir/view/1300590541602502420/422108796-84110.jpg

یادآوری می گردد معدن اصلی گچ پزی در کوه کاه و گندم نراق بود که مورد استفاده قرار می گرفت و هنوز آثار آن پا برجاست .

اصل سنگ ها را کوره کاه و گندم بار الاغ کرده تا معدن باستانی چاله خاکبان(بام) شهر نراق منتقل می کردند و داخل کوره می گذاشتند و وقتی آماده می شد گچ های آماده را به انبار منزل جهت فروش دپو می کردند .

فروش آن به صورت کیله بود و اغلب پول آن پا یا پای یا تهاتری انجام می گرفت . تا نیم قرن پیش تمام منازل نراق از طریق این نوع کچ سفید می گردیدند .
بیشترین مصرف گچ کاری برای منازل و اماکن از این ناحیه تامین می شد و تا نیم قرن پیش در شهر نراق متداول بود .

سایت سلحشوران شهر نراق از آقای غریب رضا شریفی فرزند سلطانعلی به جهت مساعدت در این پست سپاسگزار است .

۹۶/۱۱/۱۶
سلحشوران شهر نراق

نظرات  (۱)

۲۱ بهمن ۹۶ ، ۱۷:۱۵ مرتضی علی آقایی
درود و سلام وخسته نباشی بر شما جناب حاج محمد عـضایی .پست بسیار جالبی است . تشکر می کنم از جناب شریفی که این حرفه را جهت نشر دراختیار سایت سلحشوران قرار داده است.گچ پزی در زمان قدیم در نراق خیلی زحمت داشت.اول شناخت سنگ های گچی بود که خاندان شریفی در شناخت آن تبحر داشتند دوم پخت سنگ و در پایان کوبیدن سنگ پخته شده با کوبه های چوبی و در پایان الک کردن و مصرف آن.لازم به ذکر است که یک کوره آهک پزی هم متعلق به مرحوم عزیز الله رزاقی فرزند حسین یکی دو سال در مزرعه آبشتا فعال بود و بعد از آن جمع آوری گردید چرا که در منطقه آبشتا سنگ های آهکی به وفور یافت می شد ولی کسی به آن صورت فرصت نداشت که آهک پزی کند.در نراق همه نوع حرفه ای وجود داشت و همه منسوخ گردید.

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.

هدایت به بالای

folder98 facebook